روزهای تنهایی اما شاد ...

گوش شیطان کر خیلی شاد و خوب و موفق جلو می روم.

جدا شدنم بعد از دو سال واقعا انرژی بزرگی بود.

الحمدالله هیچ چیز دستم را نگرفت غیر از یقین به بی عدالتی محض این دنیا و انتظار برای گشایش ...

ولی می دانی ... یک چیز خیلی مهم یاد گرفتم. خیلی محرمانه و بزرگ و مهم.

مثل یک گوهر ناب که فقط باید به اهل دلش بگویی و چون می دانم اینجا زیاد خواننده ندارد اینجا مینویسم و آن "معجزه ی زیر بار ظلم نرفتن است"

راستش خودم هم باورم نمی شود که بعد از جدایی ام اینقدر برکت سرازیر شود ...

بگذار شرح بدهم تا باور کنی : من دختر با استعداد و پر انرژی بودم ... قبل از ازدواج در 19 سالگی یک کار نسبتا خوب اداری داشتم و هم زمان دانشگاه می رفتم.

درسم چند ماه بود تمام شده بود که عقد کردیم از آن به بعد هیچ پیشرفتی نداشتم..

مادی که نگاه کنم نه کار و نه درس و نه هنری

معنوی هم نه ایمانم بهتر شد و نه روحیه ام..

وقتی به آن چند سال نگاه می کنم خنده ام می گیرد.... مثل اسب کار می کردم اما ارتقایی در کار نبود. کار خانه و نارضایتی دایمی اش از همه چیز باور دست و پا چلفتی بودن را در من تقویت کرده بود. خنده دار است که تنها چیزی که توانستم در 5 سال داشته باشم یک گواهینامه رانندگی بود ...

اما حالا ... دقیقا کمتر از یک سال بعد از جدایی ام به نحو غیرقابل باوری بهترین پستی که می شد در سازمان داشت نصیبم شد... واقعا جای فکر داشت که 7 سال نمی شد و یک باره بدون پیگیری بشود و حقوقم عالی شود ...

درسم را ادامه دادم و حالا در کنار کار تدریس می کنم و گرچه حق الزحمه ناچیزی دارد اما کلاس درس با حضور دانشجوهای همسنم کمی خنده دار و نشاط آور است...

حال روحیم خیلی بهتر شده و تعجب می کنم از روزهایی که گریه می کردم....

اگر خدا هم تماما بیابم خوشبخت ترینم ..

حسین ( ع) یادمان داد زیر بار ظلم نرویم ... عمل کنیم و نترسیم که خدا با عدالت جویان است.

التماس دعا