اصالت

فکر می کردم از زمان دانشگاه دوستم دارد ...

فکر میکردم پشت این دوست داشتن توجه به زیبایی های اصیلی وجود دارد که او متوجه آن شده است ...

فکر می کردم قلب وسیع و اندیشه بزرگ برایش فراتر از هر چیزی است ...

اشتباه میکردم

وقتی از احساسش پرسیدم گفت من و احساس؟!! من هیچ احساسی نداشتم.

نمی خواهم هم صحبتش شوم ... چیزی مثل بی ریشه بودن و بی اصالتی دلم را کدر کرده.

تازه می فهمم دوست داشتن هم اصالت لازم دارد...جوانه هایی که سر از خاک بیرون می آورند و رنج می کشند تا به درختی تبدیل شوند برایم جذابترند تا قلمه ای گلخانه های ...