رژیم

چند سال پیش صورتم جوش میزد سال ها تحت درمان پزشک بودم و داروهای متعدد و چرک خشک کن و آخر و عاقبت دو سال روآکوتان مصرف کردم. نتیجه اش صرفا در زمان مصرف پوست بدون جوش اما خشک بود و در زمان قطع دارو پوست به شدت دهیدراته و ریزش موی شدید و خشکی و با هر آجیل و دوره ماهانه جوش و ریزه صورت بود.

تا اینجا را داشته باشیم.

در زمان عقد وزنم 60 بود و بعد از چند ماه به دلیل مشکلات و خودخوری های آن زمان به 57 هم رسید که البته برای قد نسبتا بلندم لاغر محسوب می شد.

بعد از آن خودم را وزن نکردم و از سال 90 تا همین چند ماه وزنم به 72 و خورده ای رسید.

آنقدر تحت فشار جدایی و تنهایی و کار زیاد و بعد از آن خواندن ارشد بودم که نمیخواستم لذت خوردن را از خودم بگیرم.این اواخر بی مهابا می خوردم و گرچه هیچ وقت پر خور نبودم اما کنترلی هم بر میزان مصرف هیچ ماده غذایی نداشتم.

تا اینکه ... حدودا یک ماهی باشگاه رفتم و دیدم با این سنگینی که در خودم احساس می کنم و با این فکر که چون ورزش میکنم پس میتوانم کالری بیشتری بخورم نمی شود ادامه داد.

مرداد گذشته بود تعطیلی یک ماهه محل کار و سفر به شمال حسابی حالم را خوب کرده بود.

یادم است دوشنبه ای بود که داشتم در خانه راه می رفتم و با خودم فکر کردم از شنبه که بیاید دیگر رژیم می گیرم. بعد به خودم گفتم چرا از شنبه از همین فردا شروع کن.

فر دا سه شنبه بود و من از رژیمی که یک خانم دکتر در اینستا گرام گفت شروع کردم.دو سه هفته ای با برنامه اش همراه بودم و بازه یک هفته ای هر رژیم باعث شد پشتکارم بیشتر و صبورتر شوم.

آن وسط ها یک رژیم بود که واقعا تاثیر عجیب و حال خوب بهتری نسبت به بقیه داشت و آن ممنوع شدن هرررر شیرینی بود. یعنی کل بیسکوییت ها کیک ها شکلات و کاکائو و قند و نبات و نوشابه و شربت و هررر چیز شیرین که با قند و شکر تولید شده بود. البته مصرف میوه های شیرین و خرما و موز هم ممنوع بود که من فقط از خوردن شکر و قند اجتناب کردم.

خب طبق معمول رژیم یک کف دست نان و7 قاشق برنج و .. ادامه پیدا نکرد اما رژیم شکر با سرخوشی تا همین امروز ادامه دارد. برایم عجیب بود این همه راحتی و بدون نیاز و هوس خوردن شیرینی برای منی که عاشق کیک و شکلات بودم. ساعت ها در سایت ها و مقالات مختلف سرچ کردم و محض نمونه حتی یک مورد حتی یک جمله مزیت و فایده ای شکر و قند ندیدم و متاسف شدم از حجم واردات شکر به کشور و صنعت و مافیا این ماده خوراکی صنعتی بی ارزش که سلامت میلیون ها نفر را به خطر انداخته و روز به روز بین مردم درست کردن کیک های عجیب و غریب و شربت ها و دسرهای رنگی تبدیل به مد و نشانه باکلاسی شده است.

میتوان به جرات بگویم از چند ماه پیش احتمالا یک قاشق شکر وارد بدنم شده است که آن هم شکر پنهانی است که در رب ها و مواد غذایی کنسروی و غیره وجود دارد.

وزنم 6 کیلو کم شده است و احساس سبکی و راحتی دارم.و تصمیم دارم این رژیم را تبدیل به لایف استایل کنم.

عجیب تر از همه که حالا روزانه یک کاسه بزرگ گردو و بادام زمینی و آجیل میخورم و پوستم صاف صاف است و جوش نمی زند. و متاسف شدم برای همه پزشکان پوست که یا میدانند که یکی از علت های جوش زدن میتواند شکر و قند باشد و نمی گویند و مشت مشت قرص و داروی موضعی به خورد نوجوانان و جوانان ما میدهند و یا نمیدانند که جهل مرکب خود گناهی است بزرگتر.

امیدورام بتوانم شعار این روزهایم را ادامه دهم : " حتی یک دونه شکر هم نباید وارد دهن من بشه!!"